Мань чинь гадагшаа яваад, гадаадын хөдөөгөөр жаахан тэнэсэн юм л даа. Үнэр гэж байхгүй, нэг тийм хуурай, зарим зүйл нь хиймэл юм шиг санагдав. Бушуухан буцаад л хөдөө явмаар санагдаж билээ. Монголд ирээд найзуудтайгаа ярилцаад хөдөө явах гээд бүтэн хоёр сар хүлээсэн.

Нээх гоё бэлдээд л. Майхан, хийлдэг гудас, ширээ сандал, загасны уурга, сайн хутга, сүх, олс гээд хэрэгтэй бүх зүйлээ бэлдлээ. Хоёр гэр бүлээрээ нийлээд Өвөрхангайн Улаан цутгалан, Найман нуур гээд зэргэлдээх сумуудаар нь амарч тойрч явахаар ярилцсан юм. Хүсэн хүлээсэн өдөр ирлээ. Хүнсээ цуглуулангаа ангалзаж, чихэр жимс, хоолны материал, гээд хүн бүрийн дуртай зүйлсийг авч бэлдлээ.

Монгол хүн жилдээ нэг удаа, би Монгол хүн шүү гэх вакциныг хийдэг наадмаар яагаад ч юм хүн болгон л нэг тийм баярладаг шүү дээ. Хүн бүхний нүдэнд инээмсэглэл, аз жаргал тодорч, за одоо л амрах нь гэж бүгдээрээ баярлав. Хурдхан шиг л очих газраа очиж сайхан амрахын түүс болов. Ингээд 3 машинтай гэр бүлээрээ гараад явлөө. Лүн арай ороогүй байсан байхаа, нэг даваа давсан чинь зам дээр 3,4 хүн уйлаад сууж байна. Хурдаа жаахан хасаад хажуу тийшээ анхаараад гарсан чинь хоёр том хүн бололтой, гэхдээ юмаар хуччихсан байсан л даа.

Цоо шинэ шошго нь унаагүй шинэ мишокоор нь цогцоснуудыг нь бүтээсэн байсан. Цаашаа 500м яваад л Старикс машин дээшээ харчихсан, 3 хүнийг мөн л авч явсан хөнжлөөр нь бүтээчихсэн, 3 залуу, нэг хүүхэн уйлаад сууж байсан. Дахиад 1км яваад мөн л хажуу тийшээгээ хоёр машин уначихсан. Нөгөө нэг баяр хөөр, нэг тийм огшиж байсан баяр гэнэт л байхгүй болчихсон. Бүгдээрээ нэг нэгэнтэйгээ юм дугарч чадаагүй.

Ард явсан нэг эмэгтэй найз маань гэнэт уйллаа. Бүгд түүнийг яагаад уйлсныг нь ойлгож байсан учир арын эгнээд байсан бүх хүмүүс бүсээ зүүлээ. Би ч далчиганаад 120км/ц хурдтай явж байснаа болиод 70км/ц болгов. Өвөрхангайд очин очтолоо бид нар олигтой ч юм яриагүй. Арын машинууд ч мөн хурдаа хассаар бүгд чив чимээгүй Өвөрхангайд ирж билээ. Хүний баяр хөөр, баярлах гэсэн хүслийг чинь зам тээврийн аюулгүй байдал хэзээч ойлгохгүй. За яахав дээ гэсэн болгон чинь таныг хэзээ нэгэн өдөр таагүй зүйлд хүргэнэ.

Хэдхэн секундын өмнө хажууд чинь инээгээд сууж байсан хүн чинь хөсөр шидэгдэж хэвтэж байна гэж бодохоор аюултай. Бид нар чинь ямар улсад амьдарч байгаа билээ. Ямар зам дээр явж байгаа билээ? Бодох л хэрэгтэй байх. Та нар хэрэв санаж байгаа бол түрүү жилийн наадмаар 11 хүн нас барсан, аймшигт Лүнгийн ослыг сайтуудаас хайгаад үзээрэй. Зүгээр л битгий яар. Битгий анхаарлаа сарниул. Өөртөө итгэлтэй, хянамгай, самбаатай машинаа барих хэрэгтэй.

Ядарч байвал зогсоод ганцхан цаг ч гэсэн унтчих. Зам чамаас зугтаахгүй. Харин амьдрал чамаас, чиний анхаарал болгоомжгүй байдлаас чинь зугтаах болно. Битгий яараарай!!!! # Амралт зугаалгын цаг ирж байгаа болохоор манайхан xайртай хүмүүстэйгээ явж амарч байгаа хүмүүс байж яараад яахав дээ…Анхаарал болгоомжтой явцгаагаaрай даа…

Эх сурвалж: Фэйсбүүк